Systemisch werken

Systemisch werken is een vorm van ervaringsgericht werken.

Inmiddels zijn er diverse vormen van opstellingen.

1. Familieopstellingen.

2. Organisatieopstellingen.

3. Onderwijsopstellingen.

De grondlegger van de methodiek is Bert Hellinger.

Hij begon met het familiesysteem.

Gunthar Weber vertaalde de methode naar organisaties.

Marianne Franke en Judith Hemming hebben de methode vertaald naar het onderwijs.

In elk systeem zijn drie basisprincipes.

1. Een ieder heeft recht op een eigen plek.

2. De volgorde. Wie was/is  het eerst in de rij.

3. De balans tusen geven en ontvangen.

De manier van opstellen kan in groepen of individueel.

Zelf werk ik voornamelijk individueel met de cliënt.

Naar aanleiding van een vraag kijken we welke personen

er opgesteld worden.

Dit gebeurt door middel van een papier of een voorwerp die de persoon vertegenwoordigt.

De cliënt kan op diverse plekken in de opstellingen staan.

Op deze wijze ervaart de cliënt hoe het is op die plek voor die persoon.

Dit geeft inzicht in de situatie waarin de cliënt zich verkeert.

Daarna kijken we of we naar een herstel kunnen komen.

Uit de praktijk blijkt dat de ervaringen zeer diepgaand zijn.

De doorwerking van het zelf-ervaren  inzicht blijft lang doorwerken.